Projekt zakłada realizację czterokondygnacyjnego budynku mieszkalnego, którego forma została ukształtowana w bezpośredniej relacji z zielonym otoczeniem i skalą sąsiedniej zabudowy. Kluczowym elementem koncepcji jest lekka, otwarta bryła, w której architektura nie konkuruje z krajobrazem, lecz stanowi jego uzupełnienie.
Wyraz elewacji oparto na systemie dużych loggii, tworzących drugą, ażurową warstwę fasady. Loggie porządkują rytm budynku, nadają elewacjom głębi oraz pełnią funkcję pośredniej strefy pomiędzy wnętrzem mieszkań a otoczeniem. Dzięki temu architektura zyskuje plastyczność i zmienność w odbiorze, a jednocześnie zapewnia mieszkańcom komfort użytkowy i kontakt z zielenią.
Istotnym elementem kształtowania bryły są otwarte narożniki, które przełamują jej masywność i nadają całości wizualnej lekkości. Rozwiązanie to pozwala na lepsze doświetlenie mieszkań, otwarcie widoków oraz wzmocnienie relacji budynku z przestrzenią zewnętrzną. Bryła pozostaje czytelna i zwarta, lecz dzięki podcięciom i loggiom zyskuje dynamiczny, współczesny charakter.
Geometria budynku jest prosta i uporządkowana, a jej skala dostosowana do otoczenia. Architektura nie tworzy sztywnej pierzei, lecz funkcjonuje jako obiekt swobodnie osadzony w zieleni, zachowując równowagę pomiędzy obecnością zabudowy a przestrzenią otwartą. Zieleń przenika założenie, towarzysząc zarówno wejściom do budynku, jak i widokom z mieszkań.
