Projekt pięciokondygnacyjnego budynku biurowego z jedną kondygnacją podziemną został opracowany jako uzupełnienie pierzei zabudowy przy ulica Przemysłowa – ulicy o wyraźnie zarysowanym, historycznym rodowodzie. Wytyczona w XIX wieku, swą nazwę zawdzięczała pobliskim zakładom przemysłowym, które wraz z drewnianą i murowaną zabudową kształtowały jej pierwotny charakter. Znaczna część tej struktury uległa zniszczeniu w 1944 roku, a współczesny obraz ulicy jest wynikiem stopniowych przekształceń i uzupełnień tkanki miejskiej.
Nowy budynek wpisuje się w ten kontekst jako architektoniczne dopełnienie istniejącej pierzei, zarówno skalą, jak i spokojnym, powściągliwym wyrazem formalnym. Forma została zaprojektowana z poszanowaniem historycznego rytmu ulicy, bez dosłownych cytatów, lecz z czytelnym odniesieniem do jej przemysłowego dziedzictwa. Szczególnym punktem odniesienia pozostaje odrestaurowana kamienica Stanisława Ledóchowskiego (nr 26) – dawniej mieszcząca fabrykę, a następnie pensjonat – która dziś stanowi ważny element tożsamości miejsca.
Budynek biurowy ma zwartą, klarowną bryłę, dostosowaną do ograniczonej działki. Ze względu na brak możliwości realizacji tradycyjnego zjazdu do garażu, w kondygnacji podziemnej zastosowano windę samochodową, co pozwoliło zachować ciągłość zabudowy pierzejowej oraz czytelny układ przestrzeni ulicy.
Istotnym założeniem projektu były aspekty ekologiczne i innowacyjne rozwiązania technologiczne. Elewacje zaprojektowano z myślą o efektywnym zarządzaniu bilansem energetycznym budynku. Powierzchnie przeszklone ograniczono do racjonalnego minimum, co pozwala zredukować wpływ warunków zewnętrznych na wnętrza, poprawić komfort cieplny i ograniczyć zapotrzebowanie na energię, przy jednoczesnym zachowaniu standardów funkcjonalnych i jakościowych oczekiwanych od współczesnych przestrzeni biurowych.
